"Waarom Inbev bierprijs niet mag verhogen"

Inbev kondigt voor september een prijsverhoging voor het bier aan met 4,3%. Dat is dan de tweede stijging voor dit jaar, na de verhoging met 3% in februari. En als we dan toch aan het tellen zijn, in 2007 was het hetzelfde liedje: ook 2 prijsverhogingen. Aan dit tempo bouwt onze Belgische biertrots aan een prijsklim van 22,5% sinds 2004!
De brouwer verwijst hiervoor naar de stijgende energie-, grondstoffen- en verplaatsingskosten. Maar alle grote bedrijven, zeker de grote multinationals als Inbev, werken normaal met langetermijncontracten, zodat deze evolutie te voorzien was..., toch?

De timing van de aankondiging is niet echt een strategische zet te noemen. Inbev heeft net (op 11 juni) een bod van 65 dollar per aandeel uitgebracht op de Amerikaanse brouwerijgroep Anheuser-Busch. AB vindt dat onvoldoende en gaat niet op het bod in. Nu wil Inbev een hoger bod doen - tot 70 dollar?  (InBev kreeg intussen AB in handen (zie dit artikel)  - red.)
Voor veel klanten van de Inbevhorecazaken lijkt de link onvermijdelijk: men wil blijkbaar dat extra geld, waarvoor men anders bij de banken moet gaan aankloppen, vinden bij de lokale consument. Dat is uiteraard een te simpele redenering - de mondiale belangen van Inbev overstijgen ruimschoots de Belgische afzetmarkt - maar bij de klanten van de Inbevhorecazaken wordt het imago van Inbev er niet beter op. Misschien moeten de directeurs en managers eens een pint gaan drinken in één van hun cafés en hun oor te luisteren leggen bij de bierconsument in plaats van enkel aandacht te hebben voor strategieën die enkel de aandeelhouders en enkele bonusverdieners ten goede komen. De consument, die zich nu best bedrogen of misbruikt kan voelen, zou immers ook een primaire bekommernis moeten zijn voor elk bedrijf dat begaan is met zijn voorbestaan op lange termijn.

Maar, hoe speculatief ook de overwegingen rond de oorzaken van het prijsmechanisme, de gevolgen zijn veel duidelijker in te schatten: als de marktleider zijn prijzen verhoogt, zal de rest van de brouwerijsector wellicht volgen. Dan wordt het bier voor iedereen weer duurder. En dat in een sector die al heel wat moeilijkheden kent zowel op het terrein van de distributie, met veel faillissementen bij horecazaken, als op het vlak van de afzet zelf, met een dramatisch daling van het bierverbruik per persoon.
Dat laatste is wellicht niet los te zien van de algemene - en veelbesproken- dalende koopkracht, maar het lijkt ons wel evident dat er een relatie moet zijn tussen deze opvallende prijsstijgingen en het dalende bierverbruik. De modale pilsdrinker is immers een prijsgevoelige consument. Daarvan getuigt het effect van de beslissing van vele cafébazen om de "prijs van de pint" onder controle te houden. Het is niet zeker dat je met een goedkope pint klanten kan winnen, maar elke slimme tapper weet dat je ze met een duurdere pint zeker weg kunt jagen.

Inbev maakt graag de vergelijking met prijzen van het bier in andere Europese landen om daarmee aan te tonen dat de prijs van het bier in België erg laag ligt. Dat verschil heeft alles te maken met plaatselijke belastingen, accijnzen en distributiekosten in de landen waarnaar onze producten geëxporteerd worden. En is dat dan ook niet normaal? Verwacht niet iedereen dat zijn glas Chianti op een terrasje in de Toscaanse zon goedkoper is dan wanneer hij dat drinkt op zijn druilerig terras in Boortmeerbeek? Moet het bier van onze "lokale" brouwer hier dan even duur zijn dan in het buitenland? Betekent "Belgium Beerparadise" dan ook niet meer dat je hier een kwaliteitsvolle pint aan een redelijke prijs kan drinken?

Erik Vandeperre
Voorzitter Zythos